Studio Filmowe Kronika

Studio Filmowe Kronika
ul. Chełmska 21,
00-724 Warszawa
tel. (22) 841 14 91
fax: (22) 841 41 35
e-mail: sfkronika@poczta.onet.pl

Studio Filmowe Kronika – producent form dokumentalnych i notacji „Polskiej Kroniki Filmowej”, cotygodniowego magazynu o długości 10-15 minut, relacjonującego życie polityczne, społeczne, sportowe i gospodarcze Polski w latach 1944 – 1995. „Polska Kronika Filmowa” kontynuowała dokonania Kroniki Filmowej PAT, a powstała przy współudziale Wytwórni Filmowej „Czołówka”. W „PKF” znajdowały się także materiały zagraniczne. Przez lata magazyn był narzędziem propagandy socjalistycznej, ale mimo tego dziś jest nieocenionym źródłem informacji o zyciu Polaków.

„Polska Kronika Filmowa” wyświetlana była w kinach przed rozpoczęciem seansów filmowych, później trafiła do telewizji (obecnie można ją oglądać np. na kanale Kino Polska). Pierwszym redaktorem kroniki był Jerzy Bossak (1910-1989), lektorem czytanych komentarzy do filmów był Andrzej Łapicki (ur. 1924), funkcję lektora pełnił do 1956 roku, później rolę tę pełnił Jerzy Rosołowski (1930-2001). Kompozytorem niezapomnianego sygnału Kroniki był Władysław Szpilman. W 1995 zaprzestano rozpowszechniania materiałów „PKF”. Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych nadal jednak kręci filmy z wydarzeń bieżących i je archiwizuje.

Studio Filmowe Kronika od 1990 roku realizuje filmy dokumentalne, w 1990 roku powstała „Droga” Andrzeja Titkowa oraz „Benedykta Jerzego Dorysa życie szczęśliwe”, później m.in. „Film znaleziony w Katyniu” (1992), „Kino ma prawie sto lat” (1993), „Mgła” (1993), „Dziennik pisany pod wulkanem” (1995), „już nie lękam się o nic” (1996), „Syberyjska lekcja” (1998), „Salwa” (2000), „Tadeusz Borowski” (2003), „Pałac PRL, uliczka Wolność” (2005), „Gośka gola!” (2007) czy „Co w bagażu” (2008).

Dyrektorem Studia Filmowego Kronika jest Paweł Kędzierski.